Nasza historia tworzy się od nowa

Do roku 2012 Liceum Ogólnokształcące im. Romana Ingardena mieściło się przy ulicy Zakątek 2 w Krakowie. Z kolei od 1 września 2013 r. liceum stało się częścią Zespołu Szkół Ogólnokształcących nr 13 przy ul. Kazimierza Odnowiciela 2 w III Dzielnicy Prądnik Czerwony.

W tej chwili naszą historię piszemy od nowa...

XXXI Liceum Ogólnokształcące im. Romana Ingardena to placówka wznawiająca swoje działanie na bazie liceum ogólnokształcącego, które działało do roku 2014. Szkoła mieści się obecnie w przestronnym budynku i zajmuje dwa piętra.

Od września 2019 r. jesteśmy liceum informatycznym więc specjalizujemy się w nauczaniu informatyki, matematyki, programowania oraz projektowania gier. Ponadto zapewniamy naukę kluczowych przedmiotów na poziomie rozszerzonym. Wszyscy nasi uczniowie uczą się też języka angielskiego w wymiarze 5 godzin tygodniowo.

W roku szkolnym 2019/2020 utworzyliśmy cztery oddziały, czyli dwie klasy pierwsze liceum 4-letniego i dwie 3-letniego. Obecnie rekrutujemy uczniów do dwóch klas pierwszych o profilu programowanie i j o profilu projektowanie gier. Staramy się więc, żeby nasza oferta była jak najbardziej nowatorska i pozwoliła naszym uczniom wykształcić umiejętności pożądane przy wejściu na przyszły rynek pracy.

 

ingarden zdjecieRoman Ingarden

Filozof polski. Uczeń Edmunda Husserla. Jeden z najlepszych przedstawicieli fenomenologii w Polsce. Określany jako twórca „drugiej szkoły fenomenologicznej".

Urodził się 5 lutego 1893 roku w Krakowie. Studia filozoficzne odbył na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie pod kierunkiem czołowego polskiego filozofa Kazimierza Twardowskiego. Następnie wyjechał do Getyngi, aby rozpocząć przygotowywanie dysertacji doktorskiej pod kierunkiem Edmunda Husserla słynnego inicjatora ruchu fenomenologicznego. Wraz z nim przeniósł się w roku 1916 do Fryburga Badeńskiego.

Po obronie doktoratu w 1918 powrócił do kraju. Z Husserlem utrzymywał nadal stałe kontakty i korespondencję służącą wymianie poglądów filozoficznych. W Polsce pracował jako nauczyciel propedeutyki filozofii w gimnazjach. Po uzyskaniu habilitacji zaczął wykładać na Uniwersytecie we Lwowie, początkowo jako docent, a od 1933 roku jako profesor. W czasie II wojny światowej był profesorem germanistyki na Uniwersytecie Ukraińskim we Lwowie.

W 1945 roku przeniósł się do Krakowa, gdzie wykładał na Uniwersytecie Jagiellońskim. Tu zgromadził liczne grono uczniów i sformował wokół siebie środowisko fenomenologiczne. W ciągu swego życia opublikował olbrzymią ilość prac filozoficznych, poświęconych głównie szczegółowym analizom fenomenologicznym. Najbardziej znaczące prace polskiego filozofa to między innymi "O dziele literackim", "Spór o istnienie świata", "O poznawaniu dzieła literackiego" oraz "Studia z estetyki". Zmarł w 14 czerwca 1970 roku w Krakowie.